Weblog van de fractievoorzitter
 Hier houdt de fractievoorzitter van de Progressieve Combinatie een weblog bij. Het zal onregelmatig verschijnen, maar altijd inspelen op de politieke actualiteit. U kunt uiteraard reageren op de weblogs, via het contactformulier of door Arthur Eijs te mailen op arthur.eijs@planet.nl
Dit is mijn laatste weblogje als fractievoorzitter en politiek leider van de Progressieve Combinatie PvdA, GroenLinks en D66. Ik heb er zelf voor gekozen en toch vervult het me, nu het zover is, met een zekere weemoed. Het is toch een belangrijk deel van mijn leven geworden, de laatste 12 jaar, en ik heb nooit kunnen vermoeden dat politiek zó verslavend kon zijn. Een mooi vak.
Dit is ook mijn laatste weblogje als raadslid en actief politicus. Daar heb ik zelf níet voor gekozen, dat heeft de kiezer zo beslist, en ik moet daar gewoon vrede mee hebben. Als je niet wilt verliezen moet je niet willen meedoen… Ik had er de afgelopen dagen best de pest over in, maar het is niet anders. Na de raadsvergadering van afgelopen dinsdag (afscheidsraad) heb ik het van me afgezet en ga nu met extra energie verder met andere dingen. Mijn baan bij VROM, vrijwilligerswerk bij de stichting Dja en natuurlijk zingen, sporten en reizen. En ik blijf beschikbaar voor een raadszetel.
Graag had ik afscheid genomen met een klinkende verkiezingsuitslag die recht deed aan de vele goede dingen die we de afgelopen jaren voor het dorp hebben kunnen realiseren. Dat mocht niet zo zijn. Je kunt rustig zeggen dat we een flinke tik hebben gekregen van de kiezer. We moeten dat verlies ruiterlijk erkennen en het betekent dat we de komende jaren een bescheidener rol zullen kunnen spelen op het Noordwijkse politieke toneel. Tegelijkertijd moeten we niet bij de pakken neerzitten en alleen naar de zetelverdeling kijken. Het was een nek-aan-nekrace met het CDA voor brons, een race die we met 127 stemmen hebben verloren. Dat is bepaald geen afgetekende nederlaag. Zeker niet als je in ogenschouw neemt hoe enkele partijen de afgelopen maanden (en JES al sinds jaren) systematisch en op een soms beschamende wijze hebben ingehakt op onze club en met name op onze lijsttrekker. Dat Ton daaronder rustig is gebleven en dicht bij onze eigen inhoudelijke boodschap is gebleven vind ik een compliment waard.
Tegelijkertijd weet ik dat deze bejegening hem toch heeft geraakt en dat doet ook mij pijn. Ton en ik hebben de afgelopen zes jaar nauw samengewerkt; we zaten figuurlijk gesproken op de tandem, Ton voorop als collegelid, ik achterop als fractievoorzitter. Ik heb de afgelopen zes jaar met bewondering gezien hoe Ton met deskundigheid, doorzettingsvermogen en durf resultaten heeft geboekt waar Noordwijk echt aan toe was. Ik ben ook blij dat burgemeester Groen dat dinsdag ook erkende als één van de kenmerkende prestaties van de afgelopen periode: het afscheid nemen van ‘ad hoc beleid, zo kenmerkend voor Noordwijk’. Hij betrok dat op de gehele raad en het gehele college, en dat is wel zo netjes, maar laten we duidelijk zijn: de Progressieve Combinatie en met name Ton heeft daarin een voorname rol vervuld! Ik wil maar zeggen: laten we de verkiezingsuitslag niet geïsoleerd bekijken, maar laten we ons een beeld vormen van wat 12 jaar progressieve samenwerking ons en Noordwijk tot dusver heeft gebracht. Samenwerking maakte ons sterk, en we hebben constructief kunnen meewerken aan schone en daadkrachtige politiek. Al met al een balans om trots op te zijn. Ik hoop echt dat de partij dat bredere perspectief wil meenemen in de evaluatie van de verkiezingsuitslag die binnenkort start.
Binnenkort start ook –na een hopelijk korte informatieronde- de formatie van een nieuw college. Vanuit de niet altijd positieve ervaring met de vorige coalitie kan ik alleen maar hopen dat Puur Noordwijk daarbij partners kiest die bereid zijn te investeren in vertrouwen, teamwerk en integriteit. Ik weet zeker dat bij onze club die bereidheid er is en dat de nieuwe fractie met Ton, Carina en Hans, samen met de burgercommissieleden en steunfractie een uitstekend team vormen om daar invulling aan te geven.
Rest mij om iedereen te bedanken voor het vertrouwen de afgelopen jaren, de vele goedbedoelde (en vaak goed bruikbare) tips en de samenwerking met / inzet van bestuur, wethouder en fractie. Ik weet dat ik soms een knorrige fractievoorzitter was. Nu lijkt het me de laatste gelegenheid om daarvoor een laatste maal uw begrip (en zo mogelijk uw vergiffenis) te vragen…en ach, laten we in ieder geval elkaar blijven opzoeken om met een goed glas wijn erbij het reilen en zeilen van de politiek in Noordwijk te bespreken!
Het ga u goed,
Nou, de verkiezingstijd is begonnen hoor! Natuurlijk waren er al eerder wat inleidende schermutselingen, maar na het vuurwerk van Oudjaar gaan de politieke partijen nog vrolijk door met herrie maken. Voor hen begint het nieuwe jaar pas op 4 maart, de dag na de gemeenteraadsverkiezingen. Natuurlijk gaat ook mijn bloed sneller stromen in deze tijd. Politiek, zo heb ik de laatste jaren gemerkt, is verslavend. Het is een mooi vak waarin je veel kunt bereiken voor Noordwijk.
Maar tegelijkertijd merk ik dat ik ook een afkeer van deze campagne voel. Ik denk dat dat komt doordat je de klassieke patronen weer zo duidelijk naar voren ziet komen: partij A gunt partij B niks meer in de dagelijkse politiek; er ontstaat een sfeer van gehakketak, vliegen afvangen of erger, bewuste beschadiging van partijen of personen.
Minder erg, maar net zo ergerlijk is de holle retoriek van sommige partijen. Leendert de Lange van de VVD maakt het in de Zeekant van enkele weken geleden wel bont, door pontificaal te verkondigen dat ‘lokale belastingen vergif zijn van de economie’. Hoe komt zo’n man aan zo’n tekst? Het klinkt natuurlijk lekker, dat afgeven op belastingen. Maar enige concrete invulling, ho maar. Ja, de gemeente moet kleiner. Een kleine overheid, dat is het panacé van de echte VVD-er! Maar wát moet er dan kleiner? Wát kan er minder?
Ook daar wordt het ene cliché met het andere ingevuld: de linkse hobby’s! Die kunnen er wel uit! Want die zijn uit de mode, in ieder geval in de belevingswereld van een flink aantal rechtse populisten. En met de overname van JES heeft de VVD zich definitief in dat populistenkamp genesteld.
Maar concreter dan dat wordt het niet. Het is ook onwaarschijnlijk dat de VVD dit soort tromgeroffel concreet kan maken. Zeker niet tegen de achtergrond van bezuinigingen die sowieso nodig zijn, omdat hoogstwaarschijnlijk de Algemene Uitkering van rijkswege minder wordt. Dat betekent voor Noordwijk een korting van 3 miljoen €. En daar bovenop wil de VVD dus de belastingen verminderen. Die lokale belastingen leveren jaarlijks zo’n 19 miljoen € op. Laat de VVD concreet worden! Tien procent eraf? Twintig? Prima, maar dan ook even aangeven wat er dus niet meer kan, als je 5 tot 7 miljoen € gaat bezuinigen, juist in een tijd van economische crisis. Daar hoor ik ze niet over. En dan kan ik niet anders dan vaststellen dat de one-liner (weg met belastingen) belangrijker is dan een inhoudelijk verhaal.
Maar goed, ik was wel geïntrigeerd door Leendert’s ‘linkse hobby’s’. Waar spendeerden wij inderdaad onze tijd aan, de afgelopen zes jaar in de coalitie? En was dat serieus , of alleen maar onze ‘hobby’? We ruimden de financiele rotzooi rond Bronsgeest op. Een financieel risico van tegen de 20 miljoen euro afgewend, waardoor we ook in de toekomst de begroting gezond houden en sociaal kunnen bouwen. We verdubbelden het tempo van woningbouw en legden vast dat in de toekomst 40% van de nieuwbouw sociaal is. We kregen de huisvesting van scholen op orde, en gaven een ruimhartig armoedebeleid vorm, waardoor de maatschappelijke participatie van mensen met een smalle beurs niet in gevaar komt. We hebben beleid neergezet voor senioren, levensloop bestendige woningen, woonzorgzones. We zorgden dat Noordwijk eindelijk een natuurbeleidsplan heeft en uitvoert. Natuur, waar onze badplaats wel bij vaart. We droegen een aanzienlijk steentje bij aan het financieel gezondmaken van het dorp en het laag houden van de lokale lasten. De communicatie verbeterde, er kwam beleid voor cultuur, voor monumenten.
Misschien dat U, lezer, het allemaal maar hobby’s vindt. Ik niet. Ik denk dat we hebben laten zien dat we een partij zijn die niet alleen kan beloven, maar ook kan waarmaken. Die inhoud boven retoriek stelt. Rekent u ons op 3 maart maar af, en pas voor die tijd op voor retoriek van andere partijen. Het klinkt soms prachtig en welluidend. Maar het vat is leeg.
Arthur Eijs,
Fractievoorzitter Progressieve Combinatie PvdA, GroenLinks en D66
Hier in Noordwijk is het de afgelopen weken politiek best rustig geweest. De komkommertijd werd dankzij een mooie zomer op strand uitgezeten en het politieke stof van Rijn Gouwe Lijn en zwembaddiscussie dwarrelde rustig neer. Zo niet in de landelijke politiek. Gedoe met Tariq Ramadan in Rotterdam, bijvoorbeeld. Geheel eens met Pechtold, die het verbijsterend vindt dat juist de Erasmusuniversiteit (u weet wel, de humanist en vrijdenker) de banden met Ramadan verbreekt. Niet om wát hij heeft gezegd, maar om wáár hij dingen zegt, namelijk op Press TV, een aan het Iraans bewind gelieerde zender. De Erasmusuniversiteit is gek geworden.
Of gedoe met de Westerschelde, waar een internationaal verdrag terzijde wordt geschoven door persoonlijk ingrijpen van de Zeeuw Balkenende. Jaren van studie, onderhandeling, second opinion door experts en extra adviezen van commissies, en alles verdwijnt in de prullenbak omdat Den Haag niet durft door te bijten. Er wordt niet ontpolderd (anti-Zeeuws zou dat zijn), we gaan nu aan de gang met goochelnatuur, namelijk de aanleg van schorren en slikken, die straks binnen enkele jaren door de sterkere stroming in de verdiepte Westerschelde zijn verdwenen. Het resultaat: milieubeweging boos, Belgen boos, Raad van State boos, 300 miljoen € compensatie van België weg, hoge kosten om de Hedwigespolder van een nieuwe dijk te voorzien (de Belgen ontpolderen namelijk wel, zoals afgesproken in het verdrag), natuur naar de Filistijnen en uiteindelijk een krampachtige toezegging van Nederland aan België dat het allemaal goed komt. Let op: dat wordt een noodwet, waarbij alle andere belangen worden gemuilkorfd en Nederland het gezicht redt.
Wat me het meest stoort is de gotspe die Balkenende er van maakt door de milieubeweging de schuld te geven: zij hadden niet naar de Raad van State moeten gaan. Hij vergeet voor het gemak te vermelden dat in het verdrag dat hij zelf eerder opstelde, ondertekende en ratificeerde, de ontpoldering geregeld werd en er daardoor een akkoord met de milieubeweging werd bereikt. Niet de milieubeweging doorbreekt hier afspraken, maar het Kabinet.
Maar, in het huidige politieke klimaat is het ‘bon ton’ om de milieubeweging als onverantwoorde fanaten weg te zetten. Men belemmert immers de vooruitgang! Men dwarsboomt asfalterende bestuurders die zelf wetten maken om die vervolgens bewust niet toe te passen. Foei, milieubeweging!
Het is een schandaal dat bestuurders de gore moed hebben om mensen die zich druk maken over het milieu en de natuur op zo’n onrechtvaardige en huichelachtige manier aan te pakken. Het is ook niet verstandig. Het brengt de partijen weer op ramkoers, niet omdat de milieubeweging daarvoor kiest maar doordat de politiek daarvoor kiest. Waanzin. Waar de politiek kiest tegen ontpoldering van de hedwigespolder kiest men nu vóór ontpoldering van de besluitvorming. Dat gaat knetteren, de komende jaren, en dat betekent tragere besluitvorming, duurdere plannenmakerij en gepolitiseerde verhoudingen. Dank u wel, mijnheer Balkenende!
Trouwens, ik reed net over de Nieuwe Zeeweg, waar wordt gewerkt aan een nieuwe riolering. Prima, de wateroverlast wordt aangepakt. Maar waar is de rigoureuse kap van alle bomen voor nodig? De manier van het college om het Middengebied open te houden? Is er eindelijk ergens in Noordwijk een boom volwassen, gaat direct weer de bijl erin. Triest. Je zou er milieu-fanaat van worden.
Arthur Eijs
Tijdje rustig geweest in de politiek. Zelfs de motie van treurnis over de beslissing van Harry groen over de sluitingstijden, ingediend door een meerderheid van de raad, leidde niet tot heftige discussie. Wel tot de toezegging van de burgemeester om met een brief te komen met meer info over te nemen maatregelen, en over een maand met een document met duidelijke doelstellingen voor overlastbestrijding. Goede reactie van Harry, nuchter en beheerst. Dat kan ook wel eens anders zijn.
Deze week aardig succes voor de Progressieve Combinatie. We hadden gevraagd als Noordwijk de vlag van Tibet te hijsen op 10 maart, de dag waarbij wordt herdacht dat 50 jaar geleden door de Chinese bezetter een opstand met bruut geweld werd neergeslagen en de Dalai Lama moest vluchten. Noordwijk bleek op 10 maart één van de 8 gemeenten in Nederland te zijn die gehoor hadden gegeven aan de oproep van het Tibet Actiecomité. Radio en TV uit de regio en nationaal (NOS) waren in Noordwijk en interviewden ondermeer Marie José Fles. Een mooi gebaar van internationale solidariteit uit ons dorp.
Verder zijn de eerste stappen in de verkiezingscampagne gezet. Bij de Progressieve Combinatie gaat het nog vooral om voorbereidingen , en op 24 maart is de eerste bijeenkomst met leden en geïnteresseerde Noordwijkers om samen na te denken over het verkiezingsprogramma. Dromen noemen we dat, want we zijn niet bang voor creativiteit en idealen.
Anderen wel. Eén jaar voor de feitelijke verkiezingen kiest de VVD al zijn lijsttrekker en wordt het eerste fundraising dinner georganiseerd. Op zich niets mis mee, laat iedere partij zijn eigen ritme en planning kiezen. Toch heb ik zo mijn twijfels bij de manier waarop de campagne nu door de VVD wordt ingezet. Die twijfels gelden in eerste plaats de retoriek. In de lokale pers wordt door de kersverse lijsttrekker direct met scherp geschoten. Niet op de oppositie, zoals je zou kunnen verwachten, maar op de coalitiegenoten. Gerben van Duin krijgt als wethouder Handhaving een veeg uit de pan (veel te weinig gedaan) en met zijn uithalen naar ‘het genootschap van de dromers’ wordt kennelijk verwezen naar de Progressieve Combinatie.
De VVD neemt zo afstand van het coalitiebeleid. Daarin is nou juist afgesproken dat er geen ad hoc beleid wordt gemaakt, maar beleid passend in een visie. Goed beleid is koersvast en gericht op een wenkend perspectief, een droom zo je wilt. Het is de combinatie van visievorming en hands-on werken aan uitvoering die succesvol beleid maakt. De VVD creëert door het wegzetten van visievorming als dromerig gedoe en het pleidooi voor daadkracht een schijntegenstelling en diskwalificeert een college waar men zelf aan deelneemt. Jezelf in de voet schieten heet dat. Niet handig, niet collegiaal en onterecht.
Begin dit jaar sprak ik voor mijn eigen achterban een nieuwjaarstoespraak uit, waarin ook ik best kritisch was over mijn coalitiegenoten. Maar waar mijn speech opriep tot blijvende samenwerking en een rechte rug bij het afronden van lastige coalitiedossiers neemt de VVD nu in alle kranten afstand van het eigen college en de coalitiepartners. Dat betreur ik. Ton en ik hebben er ook over gesproken met Leendert de Lange en Roberto ter Hark. Een goed gesprek, met de toezegging dat ook de VVD zich de komende maanden nog vooral zal bezig houden met uitvoeren van gemaakte afspraken. We zullen zien.
Arthur Eijs
Het zit er weer op, de begrotingsbehandeling. Jaarlijks terugkerend fenomeen, waarbij algemene beschouwingen worden gehouden. Dé gelegenheid voor de coalitie om te onderstrepen dat het beleid goed zit, en voor de oppositie om nog eens wat kritische kanttekeningen te plaatsen. Een vergadering vol traditie, met ellenlange betogen van wisselende kwaliteit en zeggingskracht, een flinke stapel moties, waarover pas na middernacht wordt gestemd.
Dit keer liep het toch allemaal wat anders, lichtvoetiger. De sfeer was in vergelijking met vorig jaar gelukkig een stuk positiever. De vergadering was zakelijker en al om 22.00u afgelopen. De toonzetting van coalitie én een groot deel van de oppositie was, hoewel hier en daar flink kritisch, gematigd. Alleen JES en Noordwijk Totaal zetten onverdroten hun pogingen voort om personen (en met name wethouder Van Rijnberk) te beschadigen met bewust verdraaide feiten, onterechte conclusies, misplaatste vergelijkingen en verdachtmakingen. Wat is dat toch voor negatieve politiek? En dat voor een partij die zegt positief te willen zijn. Vooralsnog klinkt het meer als NO.
JES gaf bovendien nog eens aan zich maar niet in de begrotingscijfers te hebben verdiept, omdat de begroting toch nog wel vele malen zou wijzigen. Dezelfde desinteresse bleek te bestaan voor de beantwoording van vragen door het college. Wél kritiek geven, maar niet de stukken lezen. Wel vragen stellen, maar geen antwoorden willen horen. En ondertussen proberen mensen te beschadigen, zonder de feiten te (willen) kennen. Jammer van de sfeer, die verder gewoon goed was.
Gelukkig is de raad in meerderheid wél bereid om serieuze discussies te voeren, ongeacht of je nou uiteindelijk voor of tegen voorstellen bent. Dat geeft de burger (hoop ik) en mij moed. We staan voor zeer belangrijke beslissingen. Denk maar eens aan de structuurvisie en gebiedsuitwerkingen. Als opwarmer voor de bespreking van de eigen structuurvisie (december en februari) bespreken we deze maand de regionale structuurvisie. Dat zal wel wat schoten voor de boeg opleveren. Belangrijk punt in de discussie zal de vraag zijn hoe we in de Bollenstreek woningbouw, bollenteelt, natuur en landschap, bereikbaarheid en wegenaanleg én recreatiebehoefte allemaal goed gaan combineren. Volgens mij kan dat alleen maar als al deze functies bereid zijn om ‘in te schikken’ en als we keuzes durven maken. Niet alles kan overal. Dat betekent dat er hier en daar dingen op termijn zullen veranderen. En verandering is even wennen. Vaak is de eerste reactie dus om tegen verandering te zijn. Angst voor het onbekende. Toch zullen we politiek lef moeten tonen en niet weglopen voor verandering.
Deze week natuurlijk een ongelofelijk mooie en ontroerende ervaring gehad vanuit Amerika, waar men wél bewust voor verandering heeft gekozen. Wat een historisch moment! Dromen zijn bedrog? Nee, gelukkig niet altijd. De droom van Martin Luther King is nu uitgekomen. Amerika én de wereld krijgen nieuwe energie. Durven kiezen, durven veranderen, durven dromen. Yes, we can !!
Arthur Eijs
Weblog 6, 10 september 2008
Structuurvisie
Gisteren fractievergadering gehad. Kort stilgestaan bij de afgelopen raadsvergadering en daarna langdurig gesproken natuurlijk over de grote ruimtelijke nota’s. We hebben er lang op moeten wachten, maar het resultaat mag er dan ook zijn. De fractie is zeer positief over de ruimtelijke structuurvisie en met name over de twee deel-uitwerkingen, voor Noordwijk aan Zee (Noordwijk Zeewaardig) en voor Nieuw Oost. Natuurlijk blijven er punten van kritiek, specifieke wensen. Meer aandacht voor de Losplaatswegzone bijvoorbeeld, en een verdere discussie over nut, noodzaak en tracé van een Rijn Gouwe Lijn. Maar het belangrijkste op dit moment is dat we nu snel de nota’s in de inspraak brengen, zodat iedere Noordwijker zijn mening kan geven. Ton van Rijnberk, en met hem het hele college heeft wat mij betreft een prima prestatie neergelegd. Ook qua communicatie, want de presentatie van de nota’s is uitstekend, evenals de vele geplande communicatieactiviteiten in de inspraakfase.
Voor mij is het belangrijkste dat we met deze nota’s als politiek een punt op de horizon zetten, waar we op kunnen koersen. Een soort REM-eiland voor bestuurlijke zeilers, zeg maar. Het bereiken van dat punt is misschien niet eens het hoofddoel. De horizon bereik je immers nooit. Maar het is wel een mikpunt dat zorgt voor een vaste koers en over het nut van een vaste koers heb ik het al veel vaker gehad. Eindelijk zijn we dan af van het korte-baan-denken, het ‘bestuurlijke strootje trekken’ of het regeren op basis van wat zich aandient vanuit de buitenwereld. Het vraagt wel een goede ruggengraat, van het huidige gemeentebestuur én van toekomstige bestuurders.
Is het voorgestelde beleid herkenbaar voor de Progressieve Combinatie? Voor mij een volmondig ‘ja’. Ik zie in de nota’s drie hoofdlijnen, die Noordwijk stuk voor stuk aantrekkelijker en beter maken. Ten eerste de aandacht voor natuur, milieu, landschap en openheid. Forse ambities waar het gaat om de milieukwaliteit van de te plegen woningbouw, de groene inpassing, het wegnemen van parkeerblik uit het straatbeeld. De keuze om Noordwijks buitengebied niet verder te laten verrommelen maar te kiezen voor openhouden en landschappelijk schoon, zodat we vrij blijven van Katwijk en Voorhout. Prima basis voor concreet beleid. Ten tweede de keuze voor het versterken van de identiteit van Noordwijk. Dat wil zeggen: de identiteit van ons dorp met twee kernen en een openbaar, groen en multifunctioneel Middengebied. Herstel van de eigenheid en gemoedelijkheid in Noordwijk aan Zee, met de ambities om het karakter van het vissersdorp te herstellen. Weg van kouwe drukte en grote volumes en verdere ‘patat-isering’ van onze badplaats. Kijk, daar is de zee! Treffender kon men de ambitie niet verwoorden. En ten derde de basis die deze nota’s legt voor een ongekend goed investeringsklimaat in Noordwijk. Investeringen in publieke voorzieningen, zoals voldoende sociale woningen (1000 nieuwe woningen, 40% sociaal), extra ruimte voor de sport, voor zorg, extra ruimte voor hoogwaardig openbaar vervoer. Maar ook private investeringen, in de badplaats, het strand etc.
Ja, het klopt dat we lang hebben moeten wachten op deze plannen. Maar de kwaliteit ervan en de gedurfde politieke keuzes maken dit ruimschoots goed. Nu snel de inspraak, en na vaststellen: werk aan de winkel… uitvoeren!!
JES verliest politiek fatsoen
Het politieke seizoen is afgelopen woensdag weer officieel begonnen. De raadsvergadering werd voorafgegaan door een barbecue die in goede sfeer verliep. Eenmaal in de raadszaal veranderde dat snel. Met name de fractie van JES bleek behoorlijk aangebrand en kwam al snel in aanvaring met voorzitter Harry Groen over de procedure rond het agendapunt sluitingstijden. Kort daarop volgde een woordenwisseling met de Progressieve Combinatie, die kennelijk voor JES dan als bliksemafleider dient voor opgelopen frustraties. Het onderwerp was het parkeerbeleid, het voorstel van Noordwijk Totaal om de parkeerkaart voor Noordwijkers overal op Zee geldig te verklaren. Meerdere partijen wezen er gelukkig op dat dit een gevaarlijk voorstel was omdat de consequenties voor het ‘kaartenhuis’parkeerbeleid niet kunnen worden ingeschat. Maar Menko kreeg hoon van JES over zijn pleidooi (gehonoreerd) om eerst onderzoek te doen. Want onderzoeken, daar houdt JES niet van.
Terecht constateerde Menko dat het grote verschil tussen JES en (onder andere) de Progressieve Combinatie is dat JES straatinfo, roddels en onderbuik prefereert boven gedegen onderzoek en onderbouwing met cijfers. Dat maakte de stemming er bij JES niet beter op en in de rest van de vergadering was het een en al agressiviteit en vuilspuiterij naar de Progressieve Combinatie. Marie José Fles kreeg de volle laag met verdachtmakingen. Zij heeft het initiatief genomen om de oppositiepartijen te betrekken bij een werkgroepje dat zich buigt over initiatiefvoorstellen rond jongerenhuisvesting. De coalitiepartijen hebben natuurlijk het volste recht om zonder oppositiepartijen met zulke voorstellen te komen; maar de constructief bedoelde handreiking naar JES om mee te doen oogst dus alleen maar vuilspuiterij. En…JES is tot nu toe niet eens verschenen bij vergaderingen van de werkgroep. Een grote bek opzetten, da’s kennelijk alles. Pogingen van Harry Groen om JES tot de orde te roepen werkten woensdag averechts. Op zijn verzoek om fatsoensnormen te respecteren kreeg de voorzitter te horen dat hij zichzelf eens de spiegel moest voorhouden…Tja.
Ik had me de start van het seizoen vrolijker voorgesteld. JES laat duidelijk merken een hekel te hebben aan de (standpunten van de) Progressieve Combinatie. Dat mag natuurlijk, en het is wat mij betreft trouwens geheel wederzijds. Maar normale politieke partijen weten dat te vangen in een zakelijk debat, waar fatsoensnormen worden gerespecteerd en waar wordt gewerkt op basis van feiten in plaats van geruchten, onderbuik en agressie. JES overschreed afgelopen woensdag een lijn en liet de politiek weer even terugkeren in de roerige jaren ’90. Dat was dezelfde politiek waarvan ook JES in verkiezingstijd beweerde dat ze die willen bestrijden. Het moest immers allemaal positiever worden.
Ik hoop echt dat JES erin slaagt zichzelf te herpakken en in de resterende tijd op een normale manier oppositie wil voeren. Ik wil graag in debat met ze. Open, feitelijk, zakelijk. Als dat niet kan diskwalificeert JES zich voor het politieke bedrijf.
Arthur Eijs
Het lijkt toch nog rustig te worden, deze zomer. We hadden natuurlijk een turbulente afsluiting van het seizoen in de laatste raadsvergadering, maar de scherpe kantjes zijn daar nu ook wel van af. We hebben in de afgelopen periode als coalitie bij elkaar gezeten en op nuchtere, zakelijke wijze besproken hoe de discussie over de sluitingstijden is gelopen en hoe het verder moet. Wat ik daarbij belangrijk vond was het respect dat iedere partij toonde voor de mening van andere partijen en van het college. Op deze manier is het zeer prettig werken in deze coalitie. Het blijft een beladen issue, die sluitingstijden, en dan is het goed als we elkaars inzet respecteren zonder dat we ‘aan de stekkers van de coalitie’ zitten.
We benutten de zomer om even heerlijk uit te rusten om met frisse zin te beginnen aan een drukke tweede helft van dit jaar. Een tweede helft met belangrijke discussies, over de structuurvisie en andere ruimtelijke plannen bijvoorbeeld. De begrotingsbehandeling, je zou het bijna vergeten…En de discussie over bestuurlijke samenwerking. Wat dat betreft kan ik vanuit mijn strandstoeltje genieten van de Belgische crisis, die weer volop leidt tot speculaties over de ‘hereniging van de Nederlanden’.
Ik hoorde daarover een vermakelijk debat vorige week, op radio 1, en tot mijn stomme verbazing bleken serieuze professoren en hooggeleerde Vlamingen en Nederlanders wel brood te zien in een fusie. Op één voorwaarde: het moest een republiek worden, dus weg met de koningshuizen. Zelf geloof ik er niet zo in, hoewel ik moet toegeven dat het idee ook bij mij warme gevoelens oproept, waarvan ik de oorsprong niet goed kan peilen. Stel je voor: in één klap kunnen we weer trots zijn op ‘onze’ wielrenners, winnen ‘we’ gewoon weer ‘onze klassiekers’ en winnen we gewoon weer ‘ons’ Nationaal Dictee. En de Vlamingen kunnen opeens weer goed voetballen! We moeten wel nog een oplossing vinden voor de shirts, want ik zie de Rode Duivels niet in het Oranje spelen. Als rechtgeaard GroenLinkser stel ik voor dat we het shirt groen maken, met rode sokken. Natuurlijk zijn er ook economische en politiek-bestuurlijke winstpunten te bedenken voor de fusie der Lage Landen, maar die spelen voorlopig geen rol in het debat.
Zou een fusie in onze eigen Bollenstreek ook zulke warme gevoelens oproepen? Ik denk het niet. We missen de goede emoties van de Nederlands-Vlaamse utopie. In de discussies over de bestuurlijke toekomst van Noordwijk zullen we het dus moeten hebben van degelijk denkwerk, en harde economische en bestuurlijke argumenten. Wel zo gezond lijkt me, hoewel misschien minder leuk. Maar ja, dat heb je nou eenmaal als de vakantie weer over is.
Arthur Eijs
Zo is het tijden rustig in de politiek, en zo zitten we in een crisissfeer. Noordwijk, ‘never a dull moment’. Het begon voor mezelf eigenlijk vorige week vrijdag al, in de politieke keuken, waar Art Zandbergen Rene Kamphuis en mijzelf kritisch aan de tand voelde over de kadernota. Op een punt in de discussie suggereerde Art ten onrechte dat de coalitie in het raadsdebat van mei de oppositie de mond had willen snoeren. Met name de actie van Menko Wiersema, die voorstelde het debat specifiek te richten op voorstellen voor aanpassingen van die kadernota en daar apart over te vergaderen kon in de ogen van Art niet door de beugel. Uitleggen hielp niet. Ik werd er flink chagrijnig van, en ben in (en na) de uitzending ook best even boos geweest. Juist de Progressieve Combinatie, met zijn ervaring als oppositiepartij, wil de oppositie immers een volwaardige rol laten spelen. Het voorstel van Menko was juist bedoeld om de oppositiepartijen meer tijd en ruimte te geven voor aanpassingen van die kadernota. Een voorstel waar diezelfde oppositie Menko later uitbundig voor prees. In de politieke keuken echter liet Art deze politieke samenwerking even aanbranden…
Bij die politieke keuken vertelde Rene Kamphuis me ten aanzien van de sluitingstijden trouwens weten dat het tijdstip van ‘deur dicht’ wat hem betreft zowel 1 uur als half twee zou kunnen zijn. ‘Eigenlijk wil de VVD immers helemaal geen sluitingstijden’, aldus René.
Dinsdag jl was dat opeens anders. Toen werd er door de VVD gedreigd met een crisis als de Progressieve Combinatie en het CDA een amendement van WenS zouden steunen om de deur om 01.00u dicht te doen. Woensdagochtend kwam een mail dat het allemaal niet zo was bedoeld, en donderdagavond was het dan toch crisis. Tja...
Het gaat allemaal om de discussie wanneer de deuren op de Grent dicht moeten. Het onderzoeksbureau Beke, de meerderheid van de bewoners en de politie (in eerste instantie, later verscheen er opeens een brief van de politie waarin wordt gekozen voor 01.30) hebben zich uitgesproken voor 01.00u. De Progressieve Combinatie vond en vindt (net als het CDA, WenS, CU en NT) dat we dit meerderheidsadvies moeten volgen. We denken dat 1 uur het regiohoppen beter voorkomt dan half twee, en dat de risico’s van kroeghoppen in Noordwijk klein zijn. We vinden het ook fair naar de bewoners toe dat het struinen op de Grent vanaf 1 uur wordt ingeperkt (en niet later) als tegemoetkoming daar waar de ondernemers er een uur bij krijgen.
Zoals u weet is het punt van de agenda gehaald en verdaagd tot nader orde, om brokken te voorkomen. Maar feitelijk ligt er een meerderheidswens van de raad voor 1.00u. Zo bezien is met René’s dreiging de positie van VVD-wethouder De Lange een precaire. Jammer genoeg overigens, want ik vind het een goede wethouder en ik wil ook helemaal geen crisis. Ik heb de afgelopen acht jaar juist gepleit voor het afscheid nemen van dit soort amateuristisch politiek tumult in Noordwijk.
Hoe nu verder? Eerst maar eens een afkoelingsperiode voor alle betrokkenen. Na volgende week begint officieel het politieke reces, maar ik denk niet dat de politiek dit jaar echt ‘op vakantie gaat’. Ikzelf gelukkig ook niet. En dat betekent dat u deze weblog goed in de gaten moet blijven houden…
Arthur Eijs
Net een weekje terug van een verblijf in Bonn, waar in Verenigde Naties-verband werd vergaderd over het beschermen van de biologische diversiteit in de wereld. Zo’n 5200 gedelegeerden uit 191 landen en van honderden maatschappelijke organisaties, die in twee grote en een tiental kleine zaaltjes in zes VN-talen een flink aantal besluiten opstelt. Ik maakte er deel uit van een grote Nederlandse delegatie, strak georganiseerd en goed voorbereid. Met verbazing en soms ook wel medelijden keek ik wel eens naar delegaties als die van (pak hem beet) Palau of Kiribati. Kleine eilandstaten, die het in Bonn met één persoon allemaal moesten bijbenen. Toch is het allemaal op zijn pootjes terechtgekomen, en ook de meningen van Palau en Kiribati zijn goed in het besluit gekomen.
Hoe anders gaan die dingen in Noordwijk. Ook daar grote en kleine fracties, maar daar staat een forse dosis verzuring onderlinge samenwerking behoorlijk in de weg. De oppositie zal wel vinden dat ze te weinig gehoord wordt; daar staat wat mij betreft tegenover dat de manier waarop een aantal partijen oppositie voert de grenzen van (politiek) fatsoen soms overschrijdt. De toon van de discussie verhardt zich ook weer en sommigen moesten bij de eerste discussie over de Kadernota weer terugdenken aan die donkere jaren ‘90, toen de gemeenteraad vooral veel met zich zelf bezig was in een constante sfeer van ruzie en verwijten. Daar hebben we destijds afscheid van genomen, naar we hoopten voorgoed. Misschien moeten we maar eens als fractievoorzitters de koppen bij elkaar steken om te praten over hoe we het onderlinge vertrouwen kunnen versterken. Ik ben niet vies van debat en een scherpe discussie, maar wantrouwen, verwijten en aanvallen op de man ondermijnen de kwaliteit van het bestuur en het is schadelijk voor het aanzien van Noordwijk.
Ik heb ook met verbazing de afscheidsinterviews met Bert Houwaart in de kranten gelezen. Bert is voor mij altijd een zeer integer en serieus politicus geweest, maar ook bij Bert sloeg de verzuring de laatste tijd toe. Da’s jammer, voor hem én voor de politiek, zeker als het gepaard gaat met politiek zwaarbeladen termen die als een laatste donderwolk in het gemeentehuis worden achtergelaten. Het leek een beetje op het claimen van alleenrecht op betrouwbaarheid en deugdzaamheid, zonder dat ergens op te kunnen stoelen. Moest ik cijfers geven, dan kreeg Bert als raadslid een 8, maar zijn afscheid een 6-.
Nog meer opgevallen, deze week? Eén ding: de richtingenstrijd in de PvdA-landelijk. Waar fractievoorzitter Hamer naar de SP lonkt, en staatssecretaris Timmermans een Progressieve Combinatie met D66 en GroenLinks voorstelt. Hmmmm…altijd al een slimme vent geweest, die Timmermans.
Arthur Eijs
Nou, daar is-t-ie dan, mijn eerste weblog. Toegegeven: ik haak wat laat aan bij de moderne tijd, maar beter laat dan nooit. Deze weblog is in ieder geval de moderne opvolger van Politiek Actueel, een digitale nieuwsbrief voor onze leden die ik onregelmatig ( en met steeds langere tussenpozen) schreef. Deze weblog zal in ieder geval met een veel hogere frequentie verschijnen, afhankelijk van de politieke weersomstandigheden...En de komende maand zit ik tot twee keer toe voor langere tijd in het buitenland, dus het zal improviseren worden. Maar vooruit, de voornemens zijn er.
Het is momenteel rustig in de Noordwijkse politiek. Kijk maar naar de raadsagenda’s van de afgelopen maanden. Steeds maar enkele agendapunten. Het weerhoudt de gemeenteraad er niet van om er lange avonden van te maken, met debatten die soms veel energie kosten die meer warmte dan licht opleveren. Is dit nou een teken dat er niets gebeurt? Volgens mij niet. Hamerstukken zijn er zat, en het college regelt natuurlijk veel zaken zonder dat de gemeenteraad daar nog over hoeft te beslissen. Dualisme noemen ze dat: ieder zijn rol, en de gemeenteraad bemoeit zich in principe niet met het dagelijks bestuur. Onze eigen rol is vooral kaderscheppend en controlerend, en dat nog over de hoofdlijnen. Gedetailleerd gedoe en "management per millimeter", dat zou voorbij moeten zijn. Dat neemt de ene partij wat anders op dan de andere. Waar de Progressieve Combinatie terughoudend is met het stellen van schriftelijke vragen wordt het college momenteel gebombardeerd met vragen door met name de fractie van JES. Laatst alleen over het Boechorst-plan De Hagen alleen al een dik dozijn, en dat is geen uitzondering. Nog even en JES wordt de Noordwijkse variant op de Partij voor de Dieren! Voor die partij heeft het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit twee extra ambtenaren moeten aannemen, om alle vragen te beantwoorden. Of de Minister ook niet vindt dat er een verbod op het houden van goudvissen moet komen? Dat soort werk.
Een zaak waar het wél gaat om grote zaken betreft de bestuurlijke toekomst van Noordwijk. Blijven we zelfstandig, of zijn er goede redenen om samen te gaan met andere gemeenten? Welke problemen lossen we dan makkelijker, beter of goedkoper op? Juist op dit punt blijft het doodstil in de raad. Ik vind dat merkwaardig. Gelukkig is de discussie nu weer wat opgelaaid, ondermeer doordat Hans vd Berg het tot onderwerp van zijn Politieke Stamtafel had gemaakt. Maar of we de discussie er mee lostrekken? We gaan het in de komende maanden in ieder geval proberen. Tijd zat lijkt me zo, met die lege raadsagenda.
Arthur |
print deze pagina